fbpx

Help, mijn kind luistert niet! ~ 4 Oorzaken en Tips

Of alleen als ik het tig keer herhaal….

Als ouder willen we natuurlijk graag dat als we iets zeggen, dat ons kind daar ook naar luistert. En dat als we iets van ons kind vragen, het dat ook gaat doen. 

En graag zonder dat we het tig hoeven te herhalen of mopperen of ons geduld verliezen.

In de praktijk… gaat dat soms ietsje anders 🙂

Vaak heeft dat hele logische oorzaken en is dat best simpel op te lossen. 

Hier zijn 4 oorzaken waardoor kinderen niet luisteren en tips:

1. Hoe communiceer jij?

Ik weet niet hoe het voor jou is, maar als ik ’s ochtends druk bezig ben dan heb ik nog wel eens de neiging om vanuit de keuken te roepen naar mijn zoon die in een andere kamer is. 

Ik weet heel goed dat dat niet zo handig is, maar ik vergeet het nog wel eens 🙂

Het probleem: Als je vaak iets tegen je kind zegt of roept, zonder eerst echt contact te maken.. dan gaan kinderen op den duur steeds minder goed luisteren. Je stem wordt achtergrond geluid 🙂

Bovendien kunnen gevoelige kinderen heel erg opgaan in waar ze mee bezig zijn, en hebben ze soms even tijd nodig om te schakelen naar actief luisteren.

Dus zelfs als je wel in dezelfde kamer bent, is het handig om altijd eerst echt contact te maken. Op dezelfde hoogte als je kind te komen en oogcontact te maken.

2. Ik tel tot 3!… Waarschuwen & Herhalen

Dit is een andere manier waarop we kinderen ‘trainen’ om ons te negeren.

“Ik tel tot 3!” Is een veelgebruikte manier om kinderen te laten luisteren en meewerken. En het lijkt ook te werken. Er gaat een beetje een dreiging vanuit. Nog 3 tellen en dan verlies ik mijn geduld of word ik boos ofzo.

Meestal zeggen we het al een beetje met stemverheffing om aan te geven dat we het nu echt menen!

Maar dat is het probleem: Als je je kind steeds waarschuwingen geeft, zelf steeds herhaalt of aangeeft dat je kind pas bij 3 hoeft te luisteren… dan leer je je kind dat het je tot die tijd gewoon kan negeren. 

Pas als jij je geduld verliest, je stem verheft of bij 3 bent… DAN hoeft je kind pas te luisteren. 

Dus als je wilt dat je kind in actie komt. Beter dan zeggen: Ik tel tot 3! – of waarschuwen en herhalen, kun je naar je kind toelopen, echt contact maken en zeggen: Kom, doe het nu maar. 

3. Ga je mee naar huis?

Nog een veel voorkomend voorbeeld waarmee je je eigen communicatie onduidelijk maakt. 

Soms als we iets willen van ons kind, dan formuleren we dat als een vraag.

Ga je mee naar huis?

Ben je klaar voor bed?

Ruim je je speelgoed even op?

Kom je vanavond om 10 uur thuis?

Het probleem: Je geeft je kind een keuze, maar eigenlijk is het helemaal geen keuze!

Als je je kind vraagt kom je om 10 uur thuis, dan denkt je puber: nou nee, liever niet.

Als je je peuter vraagt: Ga je mee naar huis? Dan denkt zo’n kind: Uhm nee ik ben veel te lekker aan het spelen. 

Het is verwarrend want een vraag impliceert dat je kind een keuze heeft. Een vraag voelt als een keuze. Maar dat is het helemaal niet.

Dat maakt je communicatie verwarrend en -helemaaal bij strong-willed kinderen, roept dat soms veel weerstand op.

Dus in plaats van een opdracht verwoorden als een vraag, kun je beter gewoon duidelijk zijn over je verwachting. We gaan nu naar huis. Ik verwacht je om 10 uur thuis vanavond. 

4. “Nee!” ~ Weerstand & Weigeren mee te werken

Deze oorzaak is wat uitgebreider maar komt ook veel voor.

In het kort komt het hier op neer. Elk kind heeft behoefte aan Autonomie. Aan invloed over zijn of haar leven. 

Kinderen hebben over het algemeen niet zo voor autonomie en invloed. Ouders bepalen wat ze eten, hoe laat ze naar bed gaan, op school bepaald juf alles…

Een kind wat te weinig autonomie voelt gaat die invloed op andere manieren proberen te zoeken.

Een hele goede manier om invloed te voelen over jezelf of over de situatie… is door niet mee te werken. Lekker niet te eten. Niet je schoenen aan te doen. Niet naar de WC te gaan. Niet naar bed gaan. 

Peuters doen dit veel. Kinderen met een sterke wil. Maar elk kind heeft die behoefte aan autonomie, en elk kind wat niet genoeg invloed voelt, gaat dat op andere manieren zoeken. 

In deze video leg ik dat wat uitgebreider uit:

De twee allerbelangrijkste emotionele behoeftes van je kind

 

Het kan makkelijker 🙂

Als je weet hoe je effectief kunt communiceren met je kind

Welke onhandige gewoontes je beter kunt vermijden

Wat de oorzaak is van ‘vervelend’ gedrag, zoals niet luisteren (en hoe je dat oplost)

En hoe je er voor zorgt dat je kind juist intrinsiek gemotiveerd is om te luisteren en mee te werken 

…Dan zul je verbaasd zijn hoe makkelijk en harmonieus het kan zijn 🙂

Met deze tips kom je hopelijk al een stuk verder!


Alles weten?

Deze tips komen uit de cursus Positief & Bewust opvoeden voor hoogsensitieve en/of strong-willed kinderen. 

Als je alles wilt leren en meer over de cursus wilt lezen, dan kan dat hier.

Veel complimentjes maken je kind onzeker

Een hele natuurlijke en begrijpelijke gedachte is dat als je je kind veel prijst en complimentjes geeft, dat je kind daar dan zelfvertrouwen van krijgt:

“Goed gedaan!
Zie wel dat je het kan!
Ik ben zo trots op je!”

En de gedachte hierachter is dat prijzen en complimentjes zelfvertrouwen geven. 

Het idee is dat als je je kind maar vaak genoeg vertelt dat het slim is, of getalenteerd, of iets goed kan, dat ze dan ook zo over zichzelf gaan denken.

Je wilt graag dat je kind zelfvertrouwen heeft en positief over zichzelf denkt!

Maar wat onderzoek heeft aangetoond is dat veel prijzen en complimentjes geven.. juist het tegenovergestelde effect heeft.

En eigenlijk is dat best wel logisch.

Bij prijzen en complimentjes ligt de focus op jouw mening, jouw oordeel ergens over. Het gaat vaak over het resultaat. Of over het kind zelf.

In plaats daarvan kun je beter aanmoediging gebruiken. 

De focus bij aanmoedigen ligt niet op jouw mening of het resultaat, maar op de activiteit, het proces, de eigen gevoelens van je kind over zichzelf.

Prijzen is een oordeel ergens over geven.

Aanmoedigen is een kind inspireren om iets in zichzelf te vinden, positieve gevoelens over zichzelf, moed om iets te doen, innerlijke motivatie, eigenwaarde. 

Dit is een voorbeeld:

Prijzen is: Wat een mooie tekening!
Dat is een oordeel over het resultaat, de tekening

Aanmoediging zou zijn: Wat heb jij lekker zitten tekenen! 
Dat gaat over de activiteit zelf, niet over het resultaat.

Stel dat je kind spontaan geholpen heeft met de was ophangen. 

Prijzen zou dan zijn: jij bent zo lief!
Aanmoediging: Wat lief dat je geholpen hebt met de was!

Prijzen gaat vaak over het kind zelf. JIJ bent lief.
Aanmoediging gaat over de activiteit: HELPEN met de was is lief.

Dit lijkt misschien een klein verschil en misschien vraag je je af waarom dit wat uitmaakt…

Prijzen is externe validatie. Het is goedkeuring en bevestiging die van buiten komt, van jou. Niet uit het kind zelf.

Externe validatie voelt ontzettend lekker! – maar je kunt het alleen van anderen krijgen.

Van prijzen worden kinderen meer gefocust op die externe validatie. Meer gefocust op de buitenwereld en op de goedkeuring en bevestiging van anderen. Terwijl zelfvertrouwen en eigenwaarde juist gaat over wat je zelf voelt en denkt over jezelf. 

Van prijzen worden kinderen dus meer gefocust op de buitenwereld, en wat ze krijgen: prijs, complimentjes, in plaats van dat ze zelf voelen.

In plaats van iets doen met innerlijke motivatie – omdat het goed voelt, of leuk is, of omdat het fijn voelt om bij te dragen verschuift het langzaam naar externe motivatie. 

Kinderen die veel prijs en complimentjes krijgen gaan steeds meer van die externe validatie zoeken. Bij de ouders en bij leraren:

Heb ik het goed gedaan mama???
Ben je trots op mij papa??
Vind je mijn tekening mooi??

Hoe meer je externe validatie geeft – dus prijzen en complimentjes – hoe meer een kind daar gefocust op raakt en steeds meer van wil. 

En uiteindelijk gaat dat ten koste van hun zelfvertrouwen. Ze zijn steeds minder gericht op wat ze zelf voelen en denken, en hebben dan steeds meer bevestiging van anderen nodig. 

Een kind wat zijn ouders graag wil pleasen en blij wil maken klinkt misschien goed. En wie wil er nou niet dat je ouders trots op je zijn?!

Maar je wil liever niet dat de focus meer is op jou dan op je kind zelf. Dat jou pleasen belangrijker is dan doen wat goed voelt voor jezelf. Dat jouw mening, goedkeuring en bevestiging belangrijker wordt voor je kind, dan die van je kind zelf. 

Als kinderen ouder worden dan blijft die please neiging en het anderen willen blij maken.

Dan blijft die mening van iemand anders belangrijker dan hun eigen mening en gevoel. Als een kind dat bij een ouder heeft, dan ook later bij vriendjes, partners, baas, collega’s

Als een kind erg afhankelijk wordt van externe validatie – dan kan dat later in de tienerjaren problemen opleveren. Als de druk van leeftijdsgenoten groot is om iets te doen, en ze meedoen omdat ze zo graag die externe validatie willen.

Zou je liever willen dat je kind gemotiveerd wordt door hoe het zelf over iets denkt, wat voor hem of haar zelf goed voelt, of door de mening van anderen? Van dat ene vriendje wat drugs wil proberen, of de romantische partner die misschien al ietsje verder is.

Van externe validatie, prijzen en complimentjes- worden kinderen steeds meer afhankelijk van de goedkeuring en bevestiging van anderen. 

Gevoelige kinderen zijn gevoeliger voor reacties van anderen, omdat ze alles zo diep voelen. Alles komt veel dieper binnen. Dus juist bij gevoelige kinderen is het enorm ondersteunend als je ze telkens weer terug kunt brengen naar hun eigen gevoel, hun eigen mening. In plaats van die van jou. 

Het is prima en logisch dat je trots bent op je kind.

En als dat er een keer uitfloept is dat ook echt geen ramp. MAAR, het is belangrijker dat je kind trots is op zichzelf.
Want daar hebben ze op de lange termijn veel meer aan. 

Prijzen en complimentjes kunnen faalangst en perfectionisme veroorzaken.

Er is veel onderzoek gedaan naar het effect van prijzen.
Dit onderzoek van Carol Dweck vind ik zelf erg interessant:

Bij een groep van 500 kinderen uit wat bij ons groep 6 is werd het effect van prijzen onderzocht. Elke leerling ging kleine opdrachten doen. De opdrachten waren vrij makkelijk zodat elk kind de opdrachtjes goed deed.

Bij de helft van de groep werden ze geprezen als ze het goed deden: wow, jij bent slim! Bij de andere groep werd gebruikt gemaakt van aanmoediging. “jij hebt hard gewerkt”

Jij bent slim, gaat over het kind zelf, dat is prijs.
Jij hebt hard gewerkt gaat over de inzet, dat is aanmoediging. 

Later kregen die kinderen zelf de keus. Een makkelijke opdracht, of een meer uitdagende, moeilijkere opdracht – en er werd bij verteld dat ze er wel veel van konden leren.

Het bleek dat de kinderen die prees kregen later eerder makkelijkere opdrachten uitkozen, omdat ze wilden voorkomen dat ze het fout deden.

Uit de groep die aanmoediging had gekregen bleek 90% van de leerlingen eerder voor meer uitdagende opdrachten te kiezen.

In de conclusie van het onderzoek schreef dokter dweck:
“Als je een kind prijst dat het slim is, dan leert het kind dat dat belangrijk is. Slim lijken en niet het risico lopen om fouten te maken.”

Prijzen en veel complimentjes geven dragen dus bij aan faalangst en perfectionisme.

Prijzen en complimentjes zijn niet slecht.

Je kunt het zien als snoep: Af en toe is lekker. Maar te veel is ongezond. 

Op de korte termijn voelen prijzen en complimentjes goed… maar op de lange termijn loop je het risico dat een kind gefocust wordt externe validatie en bevestiging van anderen nodig heeft om zich goed te voelen over zichzelf. 

Tips om je kind te helpen echte, innerlijke zelfvertrouwen te voelen vind je in dit artikel:

Hoe geef je je kind zelfvertrouwen ~ 6 tips

————————————

Je kind opvoeden met zelfvertrouwen?

In de nieuwe online cursus Positief Opvoeden voor Hoogsensitieve Kinderen vind je bewezen strategieën om je kind positief op te voeden.

Die stap-voor-stap het zelfvertrouwen van je kind vergroten.

En, als je begint te merken hoe goed het werkt en je precies weet hoe je elke situatie het beste aan kunt pakken, ook jouw zelfvertrouwen als ouder 😉

In 6 stappen met meer dan 50 video’s leer je alles wat je moet weten om kinderen van 2,5 tot 16 jaar positief, respectvol en harmonieus op te voeden.

Je kunt hier alles over de cursus lezen

 

Beloningen voor ‘gewenst’ gedrag? Liever niet!

In een vorig artikel hebben we gekeken waarom straffen niet zo goed werkt bij ‘ongewenst’ gedrag, en dat je beter natuurlijk en logische consequenties kunt gebruiken.

Vandaag wil ik het hebben over beloningen voor ‘gewenst’ gedrag.
En welke positieve alternatieve je kunt gebruiken. 

We willen graag dat ons kind luistert en meewerkt

(En dan ook graag zonder drama, zeuren, mopperen, omkopen of eeuwig herinneren) 

Maar hoe motiveer je je kind om dat te doen?

Een veel gebruikte opvoed-methode is straf voor ‘ongewenst’ gedrag en beloning voor ‘gewenst’ gedrag.

En hoewel dat soms, op de korte termijn, heel effectief kan zijn…krijg je op de lange termijn juist meer problemen…

Er bestaan een aantal hardnekkige misvattingen over motivatie. 

Bijvoorbeeld: Beloningen motiveren gewenst gedrag

Als je goed gedrag beloont, of je kind een beloning beloofd als hij of zij iets doet, dat dat een kind motiveert.

Maar, op de langere termijn, bereik je het tegenovergestelde:

Hoe meer je gebruik maakt van beloning, hoe minder motivatie een kind uiteindelijk heeft om iets te doen!

Beloningen worden vaak gebruikt in het leven van een kind:

  • Een sticker als je je werkje af hebt op school
  • Een snoepje als je op de wc gaat
  • Je zakgeld als je het gras maait
  • Geld voor goede cijfers op school

De achterliggende gedachte is, dat als je een kind beloond voor gedrag, het dat gedrag zal blijven doen in de toekomst. 

Maar, die theorie blijkt (helemaaaaal) niet te kloppen. 

Op de korte termijn kan het heel goed werken, en een kind doet wat je wil voor de beloning.

Maar op de lange termijn krijg je hier juist meer uitdagingen door. 

1. Ik heb er geen vertrouwen in

De boodschap die je je kind geeft als je ergens. Een beloning tegenover zet is: Ik heb er geen vertrouwen in dat jij… je best doet op school, of hulp aanbied, of bijdraagt aan ons huis & gezin of goed voor jezelf zorgt – als er geen beloning tegenover staat. 

2. Wat krijg ik ervoor?

Als je regelmatig beloningen gebruikt dan krijgt een kind een ‘wat krijg ik ervoor’ houding.

Als je je kind een beloning geeft omdat het z’n kamer opruimt,  of z’n best doet op school, of naar de wc gaat, dan denkt zo’n kind op den duur: als ik er niks voor krijg dan ga ik dat echt niet doen

3. Beloningen verliezen hun aantrekkelijkheid over tijd 

In het begin kan een snoepje, een sticker, een euro of 10 minuten schermtijd nog erg aantrekkelijk zijn voor je kind. Maar na een tijdje verliest het z’n aantrekkelijkheid en werkt het niet meer zo motiverend. En dan moet je de beloningen steeds groter maken..

4. Op de lange termijn verliezen kinderen hun Innerlijke motivatie

En dat is het grootste probleem. Innerlijke motivatie is dat een kind iets doet – omdat het dat zelf wil, omdat het goed voelt, omdat het goed voelt om bij te dragen, omdat het leuk is. 

5. Minder interesse in het gedrag wat je beloond

En het maakt een kind minder gemotiveerd in het gedrag wat je juist probeert te motiveren met een beloning.

Er is een heel interessant onderzoek hierover gedaan aan de Stanford universiteit.

Voor het onderzoek namen ze een groep kleuters die het allemaal leuk vonden om te tekenen. Ze splitsten de groep in 2en en lieten ze allemaal lekkere tekenen. Een groep kreeg een beloning, elke keer als ze een tekening af hadden. En dit is wat er gebeurde:

De kinderen die een beloning kregen voor tekenen werden minder geïnteresseerd in tekenen.
Ze gingen 50% minder spontaan tekenen uit zichzelf.
En de esthetische kwaliteit van hun tekeningen ging merkbaar achteruit. 

De beloning veranderde iets wat ze eerst leuk vonden om te doen, om gewoon te doen, in werk. Iets wat ze deden om iets anders te krijgen. Dus het was veel minder interessant geworden. 

Dat is het probleem met externe motivatie – zoals beloningen & complimentjes, dat verlaagt innerlijke motivatie. 

Dus je denkt dat je het goed doet en je kind stimuleert om iets te doen door het te belonen, maar het heeft op termijn juist het tegenovergestelde effect. 

Als er iets waarvoor je je kind nu een beloning geeft, dan wordt de innerlijke motivatie voor je kind om datgene te doen dus steeds minder. 

Als je kind nog jong is dan valt het vaak nog wel mee. 

Jonge kinderen hebben ontzettend veel innerlijke motivatie. Die doen de hele dag van alles gewoon omdat het goed voelt!

Ze proberen van alles. Ze helpen spontaan met de ramen lappen. Of vinden een steen op straat en geven die aan jou. 

Jonge kinderen doen dingen voor de lol, omdat het goed voelt, omdat het interessant lijkt, omdat het fijn voelt om te helpen, omdat het fijn voelt om te geven – en dat doen ze allemaal uit zichzelf, allemaal innerlijke motivatie.

Externe beloningen motiveren misschien op de korte termijn, maar alleen innerlijke motivatie is blijvend. 

Dus het plan is om dat bij jonge kinderen zo veel mogelijk te houden. En bij oudere kinderen dat te stimuleren of helpen terugvinden als ze het een beetje kwijt zijn.

In de cursus Positief Opvoeden leer je tools, strategieën en stap-voor-stap aanpakplannen om dagelijks de innerlijke motivatie van je kind aan te spreken en te voeden.  

Wat kun je doen om Innerlijke Motivatie te vergroten?

Om te beginnen, stoppen met belonen 🙂
Het goede nieuws is dat je geen beloningen nodig hebt om gedrag te motiveren. 

Als je nu beloningen gebruikt en je wilt daar mee stoppen, dan wordt je kind daar waarschijnlijk niet zo blij van. 

Voordat je dingen gaat veranderen is het handig als de AA-balkjes van je kind goed opgeladen zijn.
(Bekijk hier de video over de AA-balkjes van kinderen)

En dan kun je het bijvoorbeeld zo verpakken: 

“Je bent al zo groot geworden! Ik heb er alle vertrouwen in dat je nu … kunt doen, zonder beloningen.”

Laat je kind weten dat je er alle vertrouwen in hebt dat ze hun klusjes kunnen doen of meehelpen of lezen zonder een beloning nodig te hebben. 

Je kunt je kind een beetje gerust stellen dat het gewoon nog af en toe een snoepje mag, of een sticker, of zakgeld krijgt… maar gewoon omdat het leuk of lekker is en ze hoeven er niks voor te doen. 

Vergroot innerlijke motivatie met Aanmoediging

Er zijn veel manieren om de innerlijke motivatie van kinderen te stimuleren. Je kind meer autonomie, positieve invloed en zelfstandigheid geven bijvoorbeeld. En aanmoediging gebruiken in plaats van beloningen of prijzen / complimentjes geven werkt ook goed.

Aanmoediging helpt een kind om innerlijke motivatie te vinden en te versterken en om zich goed te voelen over zichzelf.  

Aanmoediging voelt als onvoorwaardelijke acceptatie om wie je bent, los van wat je doet.

De focus bij aanmoedigen ligt niet op jouw mening, maar op de eigen gevoelens van je kind over zichzelf.

Hier zijn wat voorbeelden:

Prijs: Ik ben zo trots op je!
Aanmoediging: Je hebt hard gewerkt. Je bent vast trots op jezelf!

Prijs: Je bent zo slim!
Aanmoediging: Het is je gelukt. Dat voelt vast goed. Hoe heb je het voor elkaar gekregen?

Prijs: Wat een mooie tekening!
Aanmoediging: Jij hebt lekker zitten tekenen! Wat heb je gemaakt? Ik zie een bloem…
Of: Wat vindt jij mooi aan je tekening?

Probeer meer te focussen op de moeite die je kind gedaan heeft, het proces, het gevoel van je kind, de bijdrage die je kind levert, het plezier wat je kind heeft of vraag naar details.

Je kunt het zo zien: als je een kind prijst, dan zet jij je kind in het zonnetje. Maar als jij weg gaat is de zon ook weg. Als je aanmoediging gebruikt, help je je kind zichzelf in het zonnetje te zetten. En dat is blijvend.

———————————

Je kind opvoeden met innerlijke motivatie & zelfvertrouwen?

In de nieuwe online cursus Positief Opvoeden voor Hoogsensitieve Kinderen vind je bewezen strategieën om je kind positief op te voeden.

Die stap-voor-stap en dagelijks de innerlijke motivatie en het zelfvertrouwen van je kind vergroten. 

En, als je begint te merken hoe goed het werkt en je precies weet hoe je elke situatie het beste aan kunt pakken, ook jouw zelfvertrouwen als ouder 😉

In 6 stappen met meer dan 50 video’s leer je alles wat je moet weten om kinderen van 2,5 tot 16 jaar positief, respectvol en harmonieus op te voeden.

Je kunt hier alles over de cursus lezen

 

3 Belangrijke Tips om Pubers positief op te voeden

Ik kreeg een paar keer de vraag deze week of de Positief Opvoeden cursus ook geschikt is voor tieners en pubers.

Ik was er zo enthousiast over aan het schrijven dat er spontaan een nieuw artikel uit kwam 🙂

Hier zijn 3 belangrijke inzichten en tips voor het positief opvoeden van pubers:

1. Ook je puber heeft diepe, onbewuste basis-behoeftes 

Er zijn een aantal basis concepten en tools in de cursus die voor kinderen van alle leeftijd gelden.

Elk kind heeft bijvoorbeeld een sterke behoefte aan aandacht en autonomie.

Het gevoel: Ik hoor erbij, Ik mag er zijn, ik heb invloed over mijn eigen leven, ik heb iets bij te dragen.’

Ook je nukkige puber wil diep van binnen graag voelen dat ze erbij hoort en gezien wordt, door jou. 

Dat is echt een diepe, onbewuste behoefte die ieder kind heeft – ook als ze zich daar niet bewust van zijn en dat niet aangeven of tonen met gedrag. 

Bij jonge kinderen is bijvoorbeeld de behoefte aan aandacht en de emotionele connectie met jou opladen, misschien iets makkelijker: samen spelen, boekje lezen, bouwen met de lego

Daar heeft je puber waarschijnlijk weinig zin in 😉

TIP: Je puber vindt het nog steeds fijn als je dagelijks even echte interesse toont en je volledige aandacht geeft. 

Aan wat je kind zelf belangrijk en interessant vindt. Zonder oordeel.

Dat kan bijvoorbeeld zijn dat ene nieuwe muziek nummer waar ze dol op zijn aan jou laten horen, samen die ene grappige YouTube of TikTok vlogger kijken, interesse tonen in de game die ze spelen, of samen gamen. 

2. Hoe meer je respectvol en empowerend communiceert – hoe minder weerstand

Een van de basisprincipes van de cursus is dat je zo veel mogelijk respectvol en ‘empowerend’ omgaat en communiceert met je kind

Er zijn heel veel ‘minder handige’ communicatie-gewoontes die weerstand oproepen in een kind.

VOORAL in een kind met een sterke wil of een puber. 

Een klein voorbeeld uit de cursus is bijvoorbeeld dat er verschillende mindsets zijn die je hebt als je communiceert. 

De ouder-mindset is: aansturen, opdrachten geven, herinneren of corrigeren.

“Vergeet je tas niet! 
Heb je je huiswerk al af? 
Tijd om je tanden te poetsen.
Ik had toch gezegd dat je je kamer op moest ruimen?
Leg je telefoon eens weg. 
Denk je wel aan je spreekbeurt?
Direct uit school thuis komen.
Voor de laatste keer, we gaan NU eten!”

Sta even stil bij de dagelijkse interacties die je met je puber hebt… 

Hoeveel ben je aan het aansturen, opdrachten geven of bezig je kind ergens aan te herinneren? 

Als meer dan 30% van je communicatie met je kind in die ‘ouder-mindset’ is, dan krijg je gegarandeerd weerstand van je puber

 Brutaal doen, je negeren, rollen met de ogen, diepe dramatische zuchten: “jaaahaaaaaa…” of gewoon helemaal niet luisteren.

Een goeie eerste tip is dus om je daarvan bewust te worden. 

Soms heb je de ouder-mindset nodig. Soms is iets gewoon een opdracht of afspraak, en soms moet je kind gewoon luisteren. Maar hoe minder je de ouder-mindset gebruikt, hoe effectiever het werkt wanneer je hem echt nodig hebt. 

De cursus zit vol met tools om respectvol en empowerend te communiceren met je kind.

Je leert ook stap-voor-stap aanpakken voor routines en gewoontes zodat óók je puber luistert, meewerkt en zijn eigen taken en klusjes doet. Zonder dat jij steeds hoeft te aansturen of herinneren 🙂

En er zijn veel tools, trucjes en tips hiervoor. Dit is een klein voorbeeldje:

TIP: In plaats van herinneren, stel een vraag

In plaats van je kind ergens aan herinneren: Vergeet je huiswerk niet!

Wat de onderliggende boodschap stuurt: ik heb er geen vertrouwen in dat jij zelf aan je huiswerk denkt

Kun je een vraag stellen: Wat is je plan voor je huiswerk?

Een vraag stellen is een andere mindset en focust het brein van je kind om een antwoord te zoeken, in plaats van met weerstand reageren op de zoveelste herinnering.

Regelmatig zal je kind nog helemaal geen plan hebben. Maar dat geeft ze de kans om er ter plekke een te bedenken 😉

Het geeft je kind de verantwoordelijkheid om een plan te maken, in plaats van dat het jouw taak is. En het geeft een kind een enorme boost van positieve invloed: zelf bedenken hoe het iets aan gaat pakken. 

3. Je puber heeft een enorme behoefte aan autonomie: dat is Win-Win

Pubers (en peuters) hebben nog veel meer dan in andere leeftijdsfases een enorme behoefte aan autonomie. 

In de cursus noemen we dat positieve invloed. Een kind wat niet genoeg positieve invloed voelt, gaat op negatieve manieren invloed proberen te krijgen. 

Bij pubers kan dat bijvoorbeeld zijn: 

Niet luisteren, niet doen wat jij zegt, op je knopjes drukken, grenzen opzoeken of oprekken, een reactie proberen uit te lokken, je zin doordrijven, drammen en zeuren, etc. 

Die extra grote behoefte aan autonomie is goed nieuws 🙂

Behoefte aan autonomie is behoefte aan zelfstandigheid, aan zelf verantwoordelijkheid hebben en zelf dingen doen – en alles waar jij de verantwoordelijkheid voor aan je kind geeft, hoe jij niet meer te doen, of je kind aan te herinneren!

Win-win voor de diepe basis-behoefte van je kind, en voor jou als ouder.

Dit is een voorbeeld van een tool uit de cursus hiervoor:

TIP: Besluit wat JIJ bereid bent te doen

Dit is een van mijn persoonlijke lievelingstools!
Het werkt super goed, geeft je kind veel zelfstandigheid, verantwoordelijkheid en positieve invloed én het maakt je eigen leven een stuk makkelijker 🙂

In de cursus leer je in 9 stappen hoe je deze tool precies invoert, maar hier komt het op neer:

Besluit wat JIJ bereid bent om te doen, en vertel je kind dat van te voren. 

We nemen als voorbeeld de rondslingerende was in de kamer van je kind, die maar niet in de wasmand terecht komt… 

Dit is hoe deze tool dan uiteindelijk kan klinken:

“Ik doe de was op vrijdag.

Ik ben met liefde bereid om jouw was te doen, als het op vrijdag in de wasmand zit. 

Als je was op vrijdag niet in de wasmand zit dan moet je zelf zorgen voor schone kleding of een week wachten.”

Als je deze tool eenmaal ingevoerd hebt is het niet meer jouw zorg of verantwoordelijkheid dat de was van je kind in de wasmand terecht komt. 

Je kind heeft een keuze (dus zelf autonomie, invloed, verantwoordelijkheid!): 

Of ik gooi op tijd mijn was in de wasmand, of ik moet zelf wassen / een week wachten op schone kleding. 

———————

Dit zijn zo maar drie onderwerpen die in de cursus Positief Opvoeden aan bod komen.

Voor alle belangrijke inzichten en tools leg ik uit met voorbeelden hoe je ze kunt gebruiken bij jonge kinderen of juist bij pubers.

Er zijn tools die juist voor oudere kinderen goed werken en er is een hele module speciaal gericht op tieners & pubers die specifiek ingaat op uitdagingen van die leeftijd, tools, strategieën en tips. 

Je kunt hier alles lezen over de cursus en je aanmelden als je dat wilt:

   >> Cursus Positief Opvoeden

Time Out – Yay or nay?

De ‘time-out’ wordt door veel ouders gebruikt. 

En zelfs nog steeds aangeraden door ‘opvoed-experts’

Een kind is ‘ondeugend’ of luistert niet, en moet dan 10 minuten op een stoeltje zitten in de gang of in een hoekje gaan staan afkoelen.

Maar werken die time-outs ook echt?

Leren kinderen ervan?
Gaan ze zich ‘beter’ gedragen?
Of zijn er betere alternatieven?

Niet zo lang geleden was het gebruikelijk om kinderen te slaan als ze niet luisterden. Een paar generaties terug was het nog heel normaal dat een meester je op school een tik op je vingers gaf met een liniaal.

Hoe je daar ook over denkt.. Ooit was dat heel normaal.

In plaats van fysieke straf, kwam toen de time out. Mensen kwamen erachter dat kinderen slaan schadelijk is voor kinderen – fysiek en emotioneel. 

Dus de time out was toen een betere oplossing. 

Maar… time outs zijn niet eigenlijk niet zo effectief.

Helemaaaal niet als jouw kind strong-willed is.

En op de lange termijn leveren ze vooral méér problemen op.

Time outs worden vaak een machtsstrijd

Jij wil dat je kind ergens gaat zitten en blijft zitten. Je kind probeert daar weg te komen. En dat leidt vooral tot meer frustratie en boosheid. Bij je kind en bij jou. Een strong-willed kind gaat dat testen en dan wordt het een wedstrijd om wie de power heeft.

Je kunt niet, of alleen met heel veel push en frustratie, een kind dwingen om iets te doen wat het niet wil. En de enige reactie die je kind daarop heeft is terugvechten. 

Het lost het probleem niet op

Stel je kind wil niet opruimen, en je bent gefrustreerd en je gebruikt dan een time out.. 

“Okay ik heb nu al drie keer gezegd dat je moet opruimen maar je doet het niet dus nu krijg je een time out…”
Dan is er nog steeds niks opgeruimd.

Kinderen leren er niks van

Zelfs als een kind wel blijft zitten in de time out, zijn ze echt niet aan het nadenken: okay, wat gebeurde hier, hoe zal ik dat in de toekomst anders doen? 

Daar moet je je kind bij helpen. Je moet een kind leren wat niet oke is, en welk gedrag of oplossing wel ok is. Hoe je met heftige gevoelens omgaat. Hoe je jezelf tot rust kan brengen. Hoe je kind de volgende keer iets anders zou kunnen aanpakken.

En dat gebeurd niet als je een kind een time out geeft. Bovendien leren kinderen sowieso niks als ze erg emotioneel of gespannen zijn. (>> Zo werkt het brein van je kind met emoties)

In plaats van zelf-reflectie wordt een kind boos

Op jou. En het Voelt als een enorme persoonlijke afwijzing.
Ik hoor er niet bij. Ik ben niet belangrijk. Ik heb geen invloed.’

En we weten dat dat gevoel alleen maar leidt tot meer vervelend gedrag.

Het gaat ook ten koste van de emotionele connectie met je kind en het vertrouwen van je kind – in jou en in zichzelf. Wat op de lange termijn alleen maar meer problemen op gaat leveren. 

Soms heeft je kind gewoon een pauze nodig. 

Vooral gevoelige kinderen. Als je merkt dat je kind ‘rood’ is dan moet je je kind soms gewoon even uit de situatie halen. Even naar een andere plek om bij te komen. 

Dat is geen straf. Het is gewoon even bijkomen. Dat kan in een andere kamer zijn, of als je op visite bent dan kun je samen even buiten een stukje wandelen. 

Sommige kinderen willen graag knuffelen, andere kinderen moet je absoluut met rust laten en niet aanraken als ze ‘rood’ zijn. 

Maar dat kun je dan vragen of benoemen: 

“Wil je een knuffel of zal ik je even met rust laten?” 
Of: “Ik laat je even tot rust komen. Ik ben hier als je me nodig hebt.”

En dan kun je in de buurt blijven en beschikbaar zijn of je kind even alleen laten als je kind dat fijner vindt. Zodat je kind rustig kan bijkomen zonder extra prikkels om zich heen. 

En als je kind tot rust gekomen is kun je o.a. bespreken wat er gebeurde, hoe het de volgende keer anders kan, en dat samen oefenen. 

Als je kind niet luistert of ‘vervelend’ is, dan zijn er veel betere methodes om daar mee om te gaan. 

In plaats van straf kun je bijvoorbeeld veel beter natuurlijke en logische consequenties gebruiken:

  >> Straffen werkt niet. Consequenties wel ~ Zo doe je dat.

En het is altijd een goed idee om te kijken waarom je kind ‘vervelend’ gedrag vertoont. 
In deze video vindt je de twee meest voorkomende, onderliggende oorzaken:

  >> [Video] Wat heeft je kind het meest van jou nodig?


Wil je Positieve Opvoed-tools leren?

En hoe je die kunt gebruiken zodat je geen time-outs of straf nodig hebt, en:

  • je kind zelf steeds meer positieve keuzes gaat maken,
  • meer zelfvertrouwen krijgt
  • zelfstandig wordt en zelf verantwoordelijkheid neemt
  • jij niet meer hoeft te zeuren, drammen of herhalen voor dat je kind luistert
  • jullie emotionele connectie alleen maar sterker wordt

Dan is de cursus Positief Opvoeden misschien iets voor jou.

In 10 modules met met meer dan 40 video’s vind je alles wat je nodig hebt voor het positief begeleiden van kinderen van 2,5 tot 16 jaar. 

Je kunt er hier alles over lezen

Straffen werkt niet. Consequenties wel ~ Zo doe je dat!

Je wil je peuter op de WC krijgen
Je wil dat je kleuter graag zelf z’n jas en schoenen aantrekt en vlot de deur uit gaat
Je wil graag dat je puber haar huiswerk maakt
Je wil graag dat je kind zich beleefd gedraagt
Je wil niet dat je kind speelgoed door de kamer heen gooit
Je wil niet dat je kind brutaal en verwend tegen je doet
Je wil graag dat je kind op tijd in bed ligt

(En dan ook graag zonder drama, zeuren, mopperen, omkopen, beloning of eeuwig herinneren)

Kortom: we willen graag dat ons kind luistert en meewerkt.
Maar hoe motiveer je je kind om dat te doen?

Een veel gebruikte opvoed-methode is straf voor ‘ongewenst’ gedrag en beloning voor ‘gewenst’ gedrag.

En hoewel dat soms, op de korte termijn, heel effectief kan zijn…krijg je op de lange termijn juist meer problemen. 

In dit artikel kijken we naar straf, waarom het niet goed werkt en positieve alternatieven daarvoor. In een volgend artikel kijken we naar beloningen.

Dit is waarom straf niet goed werkt:

Een kind wat straf krijgt gaat echt niet zitten nadenken.

” Hmm, wat heb ik verkeerd gedaan hier?’ en hoe kan ik eenzelfde situatie de volgende keer anders aanpakken. Je kinderen helpen om hun eigen keuzes te maken, en te leren wat de gevolgen daarvan zijn. Maar daarvoor werken consequenties véél beter. 

Een kind wat straf krijgt voelt zich vooral boos, verdrietig, afgewezen.

En kinderen die zich niet goed voelen hebben juist vaker ‘vervelend’ gedrag. De boosheid richt zich dan ook meestal op jou. Dat gaat ten koste van jullie emotionele connectie.
En als een kind boos of emotioneel is, kan het sowieso niet iets nieuws leren.
(Zo werkt het brein van je kind)

Kinderen leren er niks van.

Stel je kind heeft een bui, gooit de blokken door de kamer en slaat een zusje… en dat kind krijgt daarom een time-out.
Daarvan leert een kind niet beter zijn emoties herkennen en beheersen.
Of hoe je iets goed kunt maken als je iemand pijn hebt gedaan.
Of wat het de volgende keer kan proberen te doen als hij weer zo boos is.
Je kind kan deze dingen heel goed leren en je kunt je kind daarbij helpen. Alleen heeft straf niet dat effect.

Vaak straffen we omdat we zelf boos zijn…

En dat is niet de beste manier om met boosheid om te gaan of een goed voorbeeld voor je kind 😉

Straf focust een kind op ‘straf voorkomen’

En ook als straf werkt, en kinderen wel het wenselijke gedrag laten zien dan is dat om straf te voorkomen.
Het gedrag heeft een externe motivatie: straf voorkomen.

Maar je wilt liever dat je kind zich uit zichzelf goed gedraagt omdat het goed voelt. Dat het ook positieve keuzes maakt als jij niet in de buurt bent om te straffen!

Betekent geen straf dat alles dan maar mag? 

…en dat er geen gevolgen zijn als je kind niet luistert of zich ‘misdraagt’?

Natuurlijk niet. 

Maar er zijn andere, meer effectieve en positieve manieren om je kind te motiveren.
Om je kind te helpen de volgende keer een andere keuze te maken.
Om je kind echt iets te leren.

In plaats van straf kun je daarom veel beter natuurlijke of logische consequenties gebruiken. 

Natuurlijke of logische consequenties zijn een logisch gevolg van het gedrag van je kind, en helpt je kind in de toekomst andere keuzes te maken. Kinderen leren er veel meer van omdat er een duidelijke oorzaak en gevolg relatie is. 

Natuurlijke consequenties

Een natuurlijke consequentie is het natuurlijke gevolg van gedrag. Zonder dat je als ouder daar een rol in speelt. Het is wat er gebeurd als je je kind niet ‘red’ van de gevolgen van een minder handige keuze.

Als je in de regen staat, wordt je nat. 
Als je niet eet, krijg je honger. 
Als je je jas vergeet, krijg je het koud. 

Dit is een voorbeeld:

Stel je kind vergeet regelmatig z’n broodjes mee te nemen voor school. En jij moet hem daar de hele ochtend aan herinneren, er achteraan rennen of zelfs naar school rijden om de broodjes af te leveren. 

Een natuurlijke consequentie van je lunch vergeten, is dat je honger krijgt. 

Bij consequenties is het belangrijk dat je ze van te voren communiceert. Dus je zou kunnen zeggen: Ik heb er alle vertrouwen in dat je zelf aan je broodjes kunt denken. Vanaf nu ga ik niet meer naar school rijden als je je broodjes vergeten bent. 

Logische consequenties

Een logische consequentie is een die je zelf bedacht hebt als ouder. Voor wanneer natuurlijke consequenties niet beschikbaar zijn of te gevaarlijk:

Te gevaarlijk is bijvoorbeeld de natuurlijke consequentie van een hete pan op het vuur aanraken, of zonder kijken de straat over steken, of je medicijnen niet innemen. 

Of als een natuurlijke consequentie zo lang duurt dat je kind er nu niks van leert:

Het duurt bijvoorbeeld heel lang voordat je gaatjes krijgt als je je tanden niet poetst. Dus daar leert je kind nu niets van. 

Een logische consequentie moet wel een relatie hebben met het gedrag. Zodat het voor kinderen een logisch oorzaak en gevolg is. 

Dit is een voorbeeld:

De natuurlijke consequentie van te laat naar bed gaan is dat je de volgende dag moe bent. Maar dat werkt voor veel kinderen niet goed genoeg 😉

Stel dat bedtijd 9 uur is. Maar je kind treuzelt altijd enorm en je moet er steeds achteraan zitten: “Poets je tanden! Niet vergeten naar de WC te gaan. Kom op, even doorwerken!” Vervelend en vermoeiend – voor jou en je kind. 

Een logische consequentie hier zou kunnen zijn: 

“Je kunt er voor kiezen om om 9 uur in bed te liggen – met gepoetste tanden en naar de WC geweest of je gaat morgen een half uur eerder naar bed.”

Genoeg slaap en op tijd in bed liggen is belangrijk dus als je er voor kiest om dat niet te doen dan is het een logisch gevolg dat we daar eerder mee moeten beginnen. 


Natuurlijke en logische consequenties werken vooral goed bij herhalend gedrag. 

En het is belangrijk dat je ze respectvol communiceert. Kinderen voelen zich vaak al slecht of schamen zich als ze een foutje hebben gemaakt. 

Als jij vervolgens zegt: “Ik zei toch dat je het koud zou krijgen zonder jas!” 
Of: “Eigen schuld dikke bult, moest je gister maar op tijd in bed liggen.”

Dan voelt een kind zich nog slechter, boos of verdrietig, en richt zich dat tegen jou. In plaats van dat ze zich veilig en gesteund voelen om zelf keuzes te maken en soms foutjes te maken. 

Het is ook belangrijk dat je consequenties van te voren communiceert. Op die manier geef je je kind een keuze: 

Je kunt er voor kiezen om je binnen 5 minuten klaar te maken voor bed, of je kunt er voor kiezen om dat niet te doen. 
(en dan weet je kind al wat de consequentie daarvan is want dat had je van te voren gecommuniceerd).

Als de keuze en de consequentie duidelijk zijn, dan kun jij het loslaten en hoef je niet meer te zeuren of herhalen. Nu is het aan je kind om een keuze te maken: Je kind vertoont het gewenste gedrag of je voert – vriendelijk en rustig – de consequentie uit. 

De verantwoordelijkheid ligt bij je kind. Je kind leert zelf keuzes te maken, en wat de gevolgen van die keuzes zijn. 

Je geeft je kind positieve invloed over zijn of haar eigen leven (een van de twee belangrijkste emotionele behoeftes van kinderen) en helpt je kind zelfstandig te worden. 

Het is geen straf, je hoeft niet boos te worden, je kind maakt een keuze en die keuze heeft een consequentie. En als je vriendelijk, rustig en steunend blijft, dan leert je kind dat het de volgende keer waarschijnlijk toch liever de andere keuze maakt. 


Niet elke situatie is het beste op te lossen met een consequentie. 

Soms is er geen goede natuurlijke of logische consequentie beschikbaar.
Sommige kinderen zijn nog te jong om consequenties te overzien.
En soms werken andere methodes gewoon beter. 

En het is belangrijk om ook te kijken naar andere factoren:

  • Wat wil je kind vertellen met zijn gedrag?
  • Welke behoefte of motivatie zit er onder?
  • Communiceer jij op een manier die weerstand oproept of die meewerken uitnodigt?  
  • Heb jij onhandige gewoontes die onbedoeld ‘vervelend’ meer oproepen?

Als je de neiging hebt overal consequenties voor in te zetten, dan spelen er meestal andere factoren een rol. 

Maar, natuurlijke en logische consequenties zijn een goede tool om achter te hand te hebben bij herhalend gedrag. 


Wil je meer Positieve Opvoed-tools leren?

En hoe je die kunt gebruiken zodat:

  • je kind zelf steeds meer positieve keuzes gaat maken,
  • meer zelfvertrouwen krijgt
  • zelfstandig wordt en zelf verantwoordelijkheid neemt
  • jij niet meer hoeft te zeuren, drammen of herhalen voor dat je kind luistert
  • jullie emotionele connectie alleen maar sterker wordt

Dan is de cursus Positief Opvoeden misschien iets voor jou.

In 9 modules met met meer dan 50 video’s vind je alles wat je nodig hebt voor het positief begeleiden van kinderen van 2,5 tot 16 jaar. 

Je kunt er hier alles over lezen

 

 

 

 

 

Hoe geef je je kind zelfvertrouwen? ~ 6 Tips

Je wilt graag dat je kind opgroeit met zelfvertrouwen:

Dat je kind zelfstandig is
Dat je kind zich goed voelt over zichzelf
Dat je kind zijn eigen keuzes durft te maken
Dat je kind nieuwe dingen durft te proberen
En fouten durft te maken

Het goede nieuws is dat je daar als ouder een hele grote rol in speelt.

Het slechte nieuws is dat je daar als ouder een hele grote rol in speelt 😉

Want hoe doe je dat precies? 

En welke gewoontes (zoals bijvoorbeeld kinderen veel complimentjes geven), ondermijnen juist het zelfvertrouwen van je kind?

Sensitieve kinderen zijn wat sneller onzeker en krijgen eerder last van faalangst of perfectionisme. 

Dat komt omdat deze kinderen gevoeliger zijn voor de reacties die ze krijgen uit de omgeving. Ze zijn zich er veel meer bewust van wat anderen voelen en denken, en het komt veel dieper binnen.

Juf verheft haar stem om de klas stil te krijgen. Het ene kind denkt ‘oh stil zijn.’ Bij een ander kind komt stemverheffing heel hard binnen en voelt het als persoonlijke afwijzing: ‘ojee ik deed iets fout’

Gelukkig spelen we in het zelfvertrouwen van een kind als ouders dus ook een grote rol. 

Met handige gewoontes, die zelfvertrouwen in je kind opbouwen. En het vermijden van gewoontes die onbedoeld het zelfvertrouwen van je kind ondermijnen.

Hier zijn 6 tips:

3 Dingen die een negatief effect hebben op zelfvertrouwen

1. Voorkom oplossen, fixen en overnemen

Er zijn een aantal goed bedoelde gewoontes, die je kind onbewust de boodschap sturen: 

“Jij kan het niet zelf. Ik heb er geen vertrouwen in dat jij het zelf kan.”

Bijvoorbeeld: “Oh kom maar, laat mij dat maar doen”
Als je kind worstelt met de rits van de jas.

Of: “Mama ik kan het niet!”
“Ik doe het wel even voor je”

Klinkt lief en is absoluut goed bedoeld.

Maar als jij vaak iets overneemt wat je kind zelf kan of dingen voor je kind oplost voordat het zelf de kans heeft gehad een oplossing te vinden, dan bevestig je daarmee de boodschap:

‘Jij kunt het niet zelf’

2. Voorkom onnodig herhalen

Onnodig herhalen, lief bedoeld als geheugensteuntje, heeft hetzelfde effect.

Als er iets is wat je kind al geleerd heeft bijvoorbeeld: ‘dankjewel’ zeggen als je iets krijgt. En jij herinnert je kind daaraan voordat het de kans heeft gehad dat zelf te doen: “Niet vergeten dankjewel te zeggen!”

Dan zeg je eigenlijk: Ik heb er geen vertrouwen in dat jij dit zelf kunt onthouden. 

Kinderen zijn nog volop aan het leren. Dus het is handig om nieuwe vaardigheden te oefenen. En als je kind vaak iets vergeet, dan zijn daar andere ‘trucjes’ of opvoed-tools voor. 

Maar als je onnodig dingen herhaalt die je kind al weet en kan, dan heeft dat geen positief effect op het zelfvertrouwen van je kind. 

3. Voorkom overmatig prijzen & complimentjes

Een hele natuurlijke en begrijpelijke gedachte is dat als je je kind veel prijst dat je kind daar dan zelfvertrouwen van krijgt:

“Goed gedaan! Zie wel dat je het kan!’

Maar, dat heeft het tegenovergestelde effect. 

Prijzen maakt kinderen meer gefocust op externe validatie. Het voelt goed en ze willen er graag meer van – maar je kunt het alleen van anderen krijgen. 

Kinderen worden meer gefocust op de buitenwereld, en welke reactie ze krijgen, in plaats van dat ze zelf voelen. In plaats van iets doen met innerlijke motivatie – omdat het goed voelt, of leuk is, of omdat het fijn voelt om bij te dragen verschuift het langzaam naar externe motivatie. 

Het blijkt dat hoe meer je gebruik maakt van externe motivatie (prijzen, complimentjes, belonen of straffen), hoe lager de innerlijke motivatie van een kind wordt. 

Dat betekent dat je kind steeds minder uit zichzelf gaat doen en er steeds meer externe motivatie nodig is om je kind nog in beweging te krijgen.

Er is veel onderzoek gedaan naar motivatie in kinderen en het effect van bijvoorbeeld prijzen en belonen. Dit onderzoek van Carol Dweck vind ik zelf erg interessant:

Bij een groep leerlingen uit wat bij ons groep 6 is, werd het effect van prijzen onderzocht. Elke leerling ging kleine opdrachten doen. Bij de helft van de groep werden ze geprezen als ze het goed deden: wow, jij bent slim! Bij de andere groep werd gebruikt gemaakt van aanmoediging.

Het bleek dat de kinderen die prees kregen later, als ze zelf de keus hadden, eerder makkelijkere opdrachten uitkozen, omdat ze wilden voorkomen dat ze het fout deden. De groep die aanmoediging had gekregen bleek juist eerder voor meer uitdagende opdrachten te kiezen.

Overmatig prijzen en veel complimentjes dragen dus bij aan faalangst en perfectionisme. 

Prijzen en complimentjes zijn niet slecht. Je kunt het zien als snoep. Af en toe is lekker. Maar te veel is ongezond. 

Wat kun je in plaats daarvan doen?

3 Dingen die een positief effect hebben op zelfvertrouwen

4. Moedig je kind aan

Aanmoediging helpt een kind om innerlijke motivatie te vinden en te versterken en om zich goed te voelen over zichzelf.  

Aanmoediging voelt als onvoorwaardelijke acceptatie om wie je bent, los van wat je doet.

De focus bij aanmoedigen ligt niet op jouw mening, maar op de eigen gevoelens van je kind over zichzelf.

Hier zijn wat voorbeelden:

Prijs: Ik ben zo trots op je!
Aanmoediging: Je hebt hard gewerkt. Je bent vast trots op jezelf!

Prijs: Je bent zo slim!
Aanmoediging: Het is je gelukt. Dat voelt vast goed. Hoe heb je het voor elkaar gekregen?

Prijs: Wat een mooie tekening!
Aanmoediging: Jij hebt lekker zitten tekenen! Wat heb je gemaakt? Ik zie een bloem… 
Of: Wat vindt jij mooi aan je tekening?

Probeer meer te focussen op de moeite die je kind gedaan heeft, het proces, het gevoel van je kind, de bijdrage die je kind levert, het plezier wat je kind heeft of vraag naar details.

Je kunt het zo zien: als je een kind prijst, dan zet jij je kind in het zonnetje. Maar als jij weg gaat is de zon ook weg. Als je aanmoediging gebruikt, help je je kind zichzelf in het zonnetje te zetten. En dat is blijvend.

5. Geef je kind positieve invloed

Positieve invloed is alle – voor jou acceptabele – manieren waarop je je kind zelf invloed over zijn of haar eigen leven geeft. 

Een goede manier om dat te doen is door je kind veel positieve keuzes aan te bieden. Keuzes die passen bij de leeftijd van je kind en waarvan alle opties acceptabel zijn voor jou.

Bijvoorbeeld:

  • Wil je jam of kaas op brood?
  • Wat zullen we voor toetje halen?
  • Welke kleding wil je aan?
  • Wil je de rode of de blauwe beker?
  • Wil je je huiswerk voor of na het eten maken?
  • Zullen we lopend of op de fiets?

Positieve invloed vergroot het zelfvertrouwen van je kind: 

Ik mag kiezen, ik heb invloed, wat ik wil is belangrijk, mijn mening doet ertoe.

6. Bevorder zelfstandigheid

Hoe meer je een kind de mogelijkheid biedt om dingen zelf te doen en bij te dragen aan jullie gezin, hoe meer een kind kan voelen en ervaren dat het waardevolle vaardigheden heeft.

Ik kan het! Ik heb invloed. Ik ben waardevol. Ik heb iets bij te dragen.

Dat geeft zelfvertrouwen.

Het kost in het begin meer tijd om te oefenen en veel dingen gaan 10x sneller als jij het zelf doet, maar regelmatig zelf nieuwe vaardigheden leren, oefenen, fouten maken en uiteindelijk slagen voeden het zelfvertrouwen van je kind.

Eenzelfde effect heeft klusjes doen in huis.

Ik ken weinig kinderen die dit bewust weten of ooit zouden toegeven, maar kinderen die regelmatig bijdragen aan het huis en aan het gezin door klusjes te doen, voelen zich beter:

Voelen zich beter over zichzelf, over hun rol in het gezin en over hun vaardigheden. 


Je kind opvoeden met zelfvertrouwen?

In de nieuwe online cursus Positief Opvoeden voor Hoogsensitieve Kinderen vind je bewezen strategieën om je kind positief op te voeden.

Die stap-voor-stap het zelfvertrouwen van je kind vergroten.

En, als je begint te merken hoe goed het werkt en je precies weet hoe je elke situatie het beste aan kunt pakken, ook jouw zelfvertrouwen als ouder 😉

In 6 stappen met meer dan 50 video’s leer je alles wat je moet weten om kinderen van 2,5 tot 16 jaar positief, respectvol en harmonieus op te voeden.

Je kunt hier alles over de cursus lezen

Oh ooh… Triggers & blinde vlekken?

Over triggers & blinde vlekken als ouder.
En hoe je daar mee omgaat 🙂

Ken je dat?

Dat bepaald gedrag of een situatie bij jou sterke emoties oproept, terwijl een ander er misschien z’n schouders voor ophaalt?

Of dat je een volwassen persoon opeens ziet reageren als een klein kind?

Of dat je soms opeens onbedoeld in een reactie schiet, en daar later weer een beetje spijt van hebt?

Als je een sterke emotionele reactie op een situatie hebt is dat meestal omdat er een connectie is met een eerdere ervaring. 

Met oude emoties van jou die nog ergens zitten.

(Als je overspannen, overprikkeld of oververmoeid bent – dan kan alles natuurlijk een sterke emotionele reactie oproepen. Bij ouders en kinderen, daar hebben we het al vaak over gehad. Maar vandaag heb ik het specifiek over oude emoties en triggers)

Klein voorbeeldje: Stel jij voelde je als kind soms eenzaam en alleen.

Je ziet je kind alleen spelen in de zandbak. De andere kinderen zijn aan het voetballen.

Er gaat een steek door je hart. Je bent bang dat je kind zich eenzaam voelt. Er niet bij hoort.

Maar voelt je kind dat ook zo?
Of is het alleen een spiegel van je eigen gevoel?
En is je kind gewoon lekker aan spelen in z’n eigen wereld?

Onverwerkte, oude emoties – triggers en blinde vlekken – hebben een enorm grote impact op hoe je het leven ziet.

Op hoe je je kind ziet.

Op hoe je je voelt in situaties.

Op hoe je reageert op bepaalde gebeurtenissen.

En het is zó super belangrijk en behulpzaam als je je daar bewust van bent.

Ik had daar zelf een prachtig voorbeeld ervaring mee ooit toen mijn zoontje nog erg jong was:

Noah was denk ik ongeveer een jaar oud. Hij ging een nachtje bij oma logeren zodat ik naar een vriendin kon voor ‘even lekker een dagje eruit’.

Ik had hem net afgezet en reed weg met de auto toen ik een enorme huil- en paniekbui kreeg. Ik was er van overtuigd dat ik mijn kind in de steek liet. Voor de egoïstische reden van iets leuks doen voor mezelf nog wel.

Elke vezel in mijn lijf schreeuwde dat ik terug moest gaan om hem op te halen. 

Intuïtie?
Nope…
Intuïtie schreeuwt nooit.
Oude emoties des te meer…

Ik zette de auto langs de kant en belde een vriendin. Die bleef rustig en herinnerde mij eraan dat Noah en ik telepathisch communiceren. 

(Uhm, ja.. dat was ik dus even vergeten in de commotie / mijn drama)

Na even wat rustig ademen zocht ik mijn verbinding met hem op. En zijn boodschap was helder:

“Dit gaat niet over mij. JIJ bent het in de steek gelaten kind. Ik niet. Ik heb het prima naar m’n zin hier.”

Uh, oeps…

Ik had mijn eigen oude gevoelens op de situatie geprojecteerd.
De situatie riep oude gevoelens in mij op – maar ze hadden niks met het nu te maken.

Het effect is niet altijd zo heftig als dit bij mij was natuurlijk. Vaak is het juist subtiel en onbewust. Je een beetje schuldig voelen zonder dat daar echt een goede reden voor lijkt te zijn bijvoorbeeld. 

Maar onverwerkte, oude emoties – triggers en blinde vlekken – hebben een enorm grote impact op hoe je het leven ziet.

Het lastige is…

Ik zeg dat wel heel leuk: Het is super belangrijk & behulpzaam om je van die oude gevoelens, triggers en blinde vlekken bewust te zijn.

Zodat je weet wat echt van je kind of van het nu is, en wat eigenlijk gewoon… jouw eigen shit is.

Maar we noemen het natuurlijk niet voor niks ‘blinde’ vlekken…

En misschien ben je je echt al wel bewust van je triggers, of gebeurtenissen en situaties die bij jou sterke emoties oproepen…

Maar iets weten met je hoofd heeft niet altijd zo veel invloed op je gevoel.

Je lieve, behulpzame brein

Bovendien hebben we allemaal een super lief en behulpzaam brein wat ons ‘goedbedoeld’ helpt met vervelende gevoelens zo ver mogelijk wegstoppen en ons afleiden van ons gevoel. 

Wel eens gemerkt dat als je vervelende gevoelens hebt, je hoofd vaak gaat razen en piekeren?

Of dat je een enorme urge krijgt voor afleiding zoeken – comfort food, shoppen, zonen bij Netflix of op Facebook ofzo?

Op zich is dat trouwens een mooi beschermingsmechanisme – wegstoppen wat te veel is om mee te dealen in het moment.

En er is ook helemaal niks mis met comfort food, shoppen, Netflix of Facebook.

Maar als je alles wat vervelend voelt wegduwt, dan krijg je dus:

  • Dat je steeds meer in je hoofd gaat leven
  • Steeds lastiger kunt ontspannen en loslaten
  • Moeilijk bij jezelf kunt komen of blijven
  • Dat je je verbinding met je binnenwereld, met je gevoel een beetje kwijtraakt
  • Daardoor lastiger kunt voelen wie je zelf nou eigenlijk echt bent, wat je precies wil, waar je behoeftes en grenzen zijn, etc.
  • En moeilijker alle ‘good stuff’ van je binnenwereld kunt voelen: je innerlijke rust, kracht, passie, vertrouwen, intuïtie, etc.
  • Dat je soms onbewust in een reactie schiet, waar je dan achteraf weer een beetje spijt van hebt maar het floepte er gewoon uit (triggers).

En weggestopte gevoelens zijn echt niet weg. 

Sterker nog, hoe verder weggestopt in je onderbewuste ze zitten, hoe meer invloed ze hebben op je leven. 

Onverwerkte, oude emoties – triggers en blinde vlekken – hebben een enorm grote impact op hoe je het leven ziet.
Op hoe je je kind ziet.
Op hoe je je voelt in situaties.
Op hoe je reageert op bepaalde gebeurtenissen.

Hoe ga je om met oude emoties en triggers?

In een ideale wereld leren kinderen op jonge leeftijd al wat gevoelens zijn en hoe je er op een gezonde manier mee omgaat.

  • Hoe je vervelende gevoelens, spanning en prikkels loslaat in plaats van wegstopt.
  • Om af en toe ook aandacht te geven aan je binnenwereld
  • Zodat je een sterke verbinding met jezelf houdt

(Daarvoor is het FreeHappykids programma ontwikkeld)

Maar hoe doe je dat nu als volwassene?

1. Terugkomen bij jezelf

Stap 1 is terugkomen bij jezelf.
Wat heel simpel klinkt maar in de praktijk best lastig kan zijn 🙂

Jarenlange gewoontes en patroontjes doorbreek je niet zo maar. 

En je brein blijft super gemotiveerd om je weg te houden en af te leiden van vervelende gevoelens (lief bedoeld enzo.. maar niet perse altijd echt behulpzaam).

Je kunt jezelf aanleren om een paar keer per dag even te checken in jezelf. 

Een paar keer diep en rustig ademhalen.
Eventueel een hand op je buik of hart leggen om te helpen je focus naar binnen te brengen.
En gewoon even voelen en zijn.

(Als je dit lastig vindt dan is de FreeHappy Parents – de balans cursus voor gevoelige ouders allicht iets voor jou.
Daarin leer je stap voor stap hoe je jezelf weer in balans kunt brengen, hoe je dicht bij jezelf kunt komen en blijven. En gaan we in op die lastige patroontjes die er voor zorgen dat dat zo lastig is en hoe je die op kunt lossen.)

2. Piekeren of een druk hoofd = je wilt gevoelens niet voelen

100% van de tijd…

Piekeren en drukke gedachtes is een afleidingsstrategie van je brein.

Misschien is het je ook al wel eens opgevallen dat je van piekeren nooit tot een goede oplossing komt? Het is bedoeld om in cirkeltjes te blijven gaan.

Piekeren leidt nooit tot een goede oplossing.

Het enige doel van piekeren is je afleiden van de vervelende gevoelens eronder die je niet wilt voelen.

Dus mocht je je storen aan dat je hoofd zo druk is of wordt je niet goed van je eigen gepieker en houdt het je wakker -> ga terug naar je lichaam, naar je gevoel.

Beweeg, dans, spring, span al je spieren zo hard mogelijk aan voor 10 tellen, neem een hete douche, wandeling, sauna….

En dan rustig ademen,
terugzakken in jezelf
en voelen.

Als het je lukt dan zul je merken dat er ergens een knoopje in je buik zit.. ergens een niet zo fijn gevoel… Een opmerking van een collega, partner, vriend die opeens omhoog komt…

Adem daar in. In het gevoel alleen.

Als je naar je hoofd schiet breng je jezelf liefdevol weer terug naar je lichaam en je gevoel.

(En als je dat 100x moet doen in het begin dan is dat niet raar 😉

Voelt niet fijn… maar je zult merken dat een vervelend gevoel ruimte geven je daarna veel sneller en dieper tot rust brengt. 

Gevoelens willen alleen maar gehoord worden. 

Diep duiken in je onbewuste

Als je echt toe bent aan de volgende stap in je persoonlijke ontwikkeling

Als je helemaal klaar bent met sommige triggers of oude gevoelens die steeds omhoog komen

Als je niet bang bent om echt in het diepe te duiken en eerlijk te kijken naar wat daar is…

Dan is de cursus Telepathisch Communiceren met je Kind allicht iets voor jou.

Wat heeft dat te maken met oude emoties en triggers vraag je je misschien af?

ALLES

Oude emoties, triggers en blinde vlekken noem ik ‘ruis op de lijn’

  • Ze staan een diepe, heldere connectie met jezelf in de weg
     
  • Ze zorgen ervoor dat je je kind ziet door een gekleurde bril
     
  • Dat je je eigen oude emoties voelt in plaats van helder waar kunt nemen wat er nu, echt is
     
  • Dat je geen sterke, duidelijke verbinding hebt met je binnenwereld – je binnenwereld waar o.a. je intuïtie is.

Iedereen heeft al intuïtie.

Je intuïtie sterker maken of uiteindelijk telepathisch communiceren, gaat niet om intuïtie ‘krijgen’ maar om alles wat in de weg zit op te ruimen.

Zodat je verbinding met jezelf, je intuïtie weer ruimte krijgt.

Eigenlijk ruim je alleen maar op en wordt je zelf stiller zodat je het beter kunt voelen / horen.

Het is geen magisch trucje 😉
(spoiler alert)

Iedereen heeft al een binnenwereld.
Iedereen heeft al intuïtie.
Iedereen heeft al een verbinding met zichzelf en alles om zich heen.

Het is in veel gevallen gewoon een beetje een rommelzolder geworden waar we vervelende gevoelens wegstoppen en niet zo veel tijd doorbrengen. 

Daarom besteden we daar in de cursus veel tijd en aandacht aan.

Ook iets voor jou misschien?

=> Je kunt er hier alles over lezen

En je kunt je nu nog aanmelden met de ‘early bird’ korting

Dit is wat eerdere cursisten zeiden over het innerlijke werk wat we in de cursus doen:

  • “Mooi en leerzaam! Ik vind het heel mooi dat ik tot een inzicht ben gekomen over mezelf dat ik niet wist terwijl ik al erg zelfbewust ben. Ik merk dat het me helpt als ik bij mezelf blijf door die oefeningen te doen. Het lijkt of mijn zoontje me aan het bedanken was steeds door me uit het niets te knuffelen of te zeggen dat hij me lief vindt.”
     
  • “Door intensief aan mezelf te werken voelde ik dat mijn zoontje ook veel rustiger en duidelijker naar mij toe werd. Sinds de cursus merk ik dat ik bewuster met beide kinderen bezig ben. Ik houd rekening met mijn aspecten en kan beter met mijn emoties overweg.”
     
  • “Wat een interessante module zeg… Ik vind het ook heel bijzonder om te zien hoe mijn omgeving reageert. Afgelopen weekend kwam mijn “ik voel me in de steek gelaten/ongehoord” aspect omhoog en nadat ik alle emoties gevoeld had kreeg ik spontaan mailtjes, telefoontjes en bezoek van mensen (die ik al heel lang niet gezien of gesproken had) die met dat aspect samen hangen vanuit mijn kindertijd of mensen waardoor ik ontzettend veel liefde voelde. Mooi om zo de uitwerking te zien!”
     
  • “Sinds de cursus merk ik dat het zowel bij mezelf als bij mijn zoon positief veranderd is. Als er wrijving is kan ik er nu makkelijker doorheen ademen…en het ‘laten’. Aan mijn zoontje merk ik dat hij relaxter is.. Ik ben heel blij dat ik me heb aangemeld voor de cursus… Echt super bedankt voor de mooie cursus je uitleg, en openheid.”
     
  • “Vandaag ging het bij mij al stukken beter! Wat me opvalt sinds ik gestart ben met de meditaties, is dat mijn zoon juist heel erg het contact met me opzoekt, uitspreekt wat hij voelt en wat hij van me vindt: zo mooi  Het gevoel dat er nu al minder ruis op de lijn zit!”

Meer verhalen en ervaringen van eerdere cursisten lees je onderaan deze pagina.

Cursus Telepathisch Communiceren met je kind

Aanmelden kan nog nu nog met early bird korting

Het brein & het stoplicht

 

Deze video komt uit het FreeHappyKids-programma

Het gaat over hoe je brein werkt en je innerlijke stoplicht. Handig om te weten als ouder ook 🙂

In het FreeHappyKids programma leren kinderen vanaf ongeveer 6 jaar zelf hoe hun eigen stoplicht werkt:

  • Hoe ze zelf kunnen herkennen als ze oranje zijn (gespannen raken)
  • welke dingen voor hun wel of juist niet werken als ze oranje of rood zijn
  • welke dingen je als ouder kunt doen om je kind op zulke momenten te helpen
  • Hoe je op een makkelijke manier aan anderen kunt laten weten dat je even oranje bent, en wat je dan nodig hebt – thuis of aan de docent op school bijvoorbeeld.
  • Maar ook dat iedereen wel eens ‘rood’ wordt, en dat je dan gewoon niet zo goed kunt nadenken. Dat je natuurlijk niet mag slaan (gedrag), maar dat je gevoelens of je boosheid niet fout is.  

In het FreeHappyKids programma leren kinderen dat alle gevoelens oke zijn. Dat iedereen wel eens rood wordt. Dat gevoelens niet slecht zijn en dat je kunt leren om er op een gezonde manier mee om te gaan. 

In het programma zitten 8 modules met uitleg-video’s en tientallen oefeningen

  • die kinderen onder meer helpen om spanning los te laten, zodat ze minder snel rood worden.
  • om hun eigen gevoelens te gaan herkennen en te merken wanneer ze oranje worden en wat ze dan kunnen doen, zodat ze terug kunnen naar groen
  • en om een gezonde relatie te houden of terug te krijgen met hun eigen binnenwereld. Zodat ze zich fijn en veilig in zichzelf voelen, met alle intense gevoelens die ze als gevoelig kind soms hebben.

Klik hier als je meer wilt lezen over het FreeHappykids-Programma

Speciaal voor gevoelige kinderen vanaf ongeveer 6 jaar.

10 Tips om je hoogsensitieve kind thuis te helpen

Hoogsensitiviteit komt met heel veel mooie eigenschappen en talenten.

Hoogsensitieve kinderen beleven alles intenser, hebben veel fantasie, zijn doorgaans creatiever en hebben een sterk innerlijk gevoel voor rechtvaardigheid… om een paar voorbeelden te noemen.

Maar het komt ook met de nodige uitdagingen.

Er zijn veel prikkels, geluiden en mensen overal – wat vaak tien keer sterker binnenkomt bij deze kinderen. Op school ligt de focus vooral op leren met je hoofd, en niet op omgaan met gevoelens en prikkels.

Deze uitdagingen zie je soms terug in je kind:

  • Bijvoorbeeld thuis uitbarstingen of wilde buien hebben van alle prikkels die ze opdoen tijdens de dag en die er later weer uit moeten.
  • Of moeite hebben met inslapen, doorslapen of heel vroeg wakker worden
  • Sommige kinderen trekken zich terug, zijn afwezig of hebben moeite met social interacties.
  • Sommigen krijgen lichamelijke klachten als hoofdpijn, buikpijn, ongelukjes of tics
  • Kinderen kunnen last hebben van spanning, angstig zijn of bijvoorbeeld faalangst hebben.
  • Of een hoofd vol drukke gedachten wat maar moeilijk tot rust kan komen

Wat je zelf thuis kunt doen voor je hoogsensitieve kind:

In sessies met ouders van hoogsensitieve kinderen die ik jarenlang deed, was een van mijn meest gehoorde vragen:

“Wat kan ik doen om mijn gevoelige kind te helpen?”

Elk sensitieve kind is uniek en elk kind heeft zijn of haar eigen uitdagingen en reacties daarop. Maar er zijn wel dingen die je kunt doen als ouder, die het makkelijker maken voor je kind (en voor jezelf).

Hier zijn 11 tips:

1. Verbinding eerst

Kinderen voelen zich veilig als ze zich verbonden voelen. Een kind wat te weinig echt connectie ervaart, te weinig echte aandacht krijgt, voelt zich niet goed en gaat sneller op ‘vervelende’ manieren om aandacht vragen.

Verbinding is de allerbelangrijkste emotionele behoefte van kinderen. Dat hoeft niet 24uur per dag. Met 15 minuutjes per dag, een aantal echte connectie-momentjes kom je al een heel eind.

Ook als je iets vraagt aan je kind of iets wilt bespreken werkt dat alleen -of in ieder geval een stuk beter- als je eerst echt verbinding maakt.

Dat klinkt voor de hand liggend, maar hoe vaak roepen we iets naar ons kind vanuit een andere kamer of terwijl we zelf bezig zijn met iets anders?

Ik verrassend vaak in ieder geval 🙂

2. Bereid je kind voor op veranderingen en omschakelen

Gevoelige kinderen kunnen erg opgaan in waar ze mee bezig zijn en schrikken of in de weerstand schieten van plotselinge veranderingen.

Geef ze even de tijd om te schakelen tussen activiteiten. Laat bijvoorbeeld weten dat ze nog 10 minuten kunnen spelen, nog 5 minuten, nog 1… en wat jullie daarna gaan doen.

Bereid je kind voor op komende veranderingen. Als je kind weet wat er gaat gebeuren dan geeft dat een gevoel van voorspelbaarheid en veiligheid.

Laat je kind weten wat er gaat gebeuren en wat er van je kind verwacht wordt. Handiger is het om dat niet té ver van te voren te doen, want dat kan juist stress opleveren.

Een goeie richtlijn bij een kleine verandering of activiteit – een bezoek aan de dokter bijvoorbeeld, is een halve dag bij hele jonge kinderen en een dag bij iets oudere kinderen.

Voor grote veranderingen zoals een verhuizing of een nieuwe baby is het wel handig om al veel eerder te beginnen met voorbereiden.

Veel gevoelige kinderen hebben baat bij een ‘planbord’ waar ze op kunnen zien wat er die week op elke dag gebeurd, waar ze zijn en wie er voor ze zorgt of oppast.

Masterclass Hoogsensitief Kind

Bekijk de gratis masterclass voor meer rust, balans & harmonie in huis.

Met 3 effectieve strategieën + een krachtige oefening voor meer rust en ontspanning in 5 minuten

3. Straffen en schreeuwen werkt vaak averechts

Er zijn verschillende motieven om straf te geven.

Ik denk dat je de belangrijkste kunt samenvatten onder: je kind willen leren wat wel en niet acceptabel gedrag is. Dat sommige dingen echt niet mogen.

Straf werkt misschien soms, vooral op de korte termijn. Maar het voelt als persoonlijke afwijzing. En op de lange termijn leidt het alleen maar tot meer problemen.

Kinderen gaan zich slecht voelen over zichzelf door straf.
Ontwikkelen een negatief zelfbeeld.
Voelen zich onveilig.
Raken soms zelfs in paniek (wat bij sterke-wil kinderen zich dan vaak uit als enorm boos).

En kinderen die zich niet goed voelen laten juist eerder ‘vervelend’ gedrag zien dan kinderen die zich goed voelen.

Angst motiveert, maar het is niet de beste of meest gezonde motivator.

Je wilt dat je kind betere keuzes maakt omdat een kind dat zelf wil. Omdat het beter voelt. Niet alleen maar om straf te voorkomen.

Als je doel is om je kind iets te leren en zich beter te laten gedragen is straf of schreeuwen niet de meest effectieve keuze op de lange termijn.

4. Helpen goedmaken / oplossen

Wat wel helpt is een kind leren hoe je ‘foutjes’ weer goed kunt maken en op kunt lossen.
Dat straffen niet goed werkt wil niet zeggen dat er geen natuurlijke consequenties zijn.

Behulpzamer is consequenties waar je kind van leert dat iedereen soms foutjes maakt en het vooral belangrijk is hoe je het weer oplost.

Dat geeft je kind de kans zich weer goed te voelen over zichzelf. En dat ‘slecht gedrag’ of een ‘foutje’ niet betekent dat je dus een ‘slecht kind’ bent.

Wacht wel de eventuele boze bui even af – niks komt binnen als een kind ‘rood’ is.
Na de boze bui, verbinding eerst. En dan kun je je kind helpen nadenken over een oplossing.
“Dat gedrag was niet ok. Hoe kunnen we het goedmaken?”

Je kunt zelf opties noemen als je kind nog jong is of zelf nog niet zo veel kan bedenken.

Je kind kan bijvoorbeeld helpen opruimen of iets liefs doen voor iemand die het pijn gedaan heeft. Sorry zeggen tegen een broertje of zusje. Een bosje bloemen halen van het eigen zakgeld voor de oppas. 

5. Zorg dat je zelf in balans bent

Klinkt als een open deur. Is het ook.

Iedereen snapt dat ouder zijn makkelijker is als je je zelf uitgerust en goed voelt. Maar, het klinkt simpeler dan het vaak is in de praktijk 🙂

Het is lastig om tijd voor jezelf te vinden als er kleine mensjes afhankelijk van je zijn. Er zijn altijd zo veel dingen om aan te denken of die nog moeten. Als je kind niet goed slaapt, slaap jij ook niet goed. En alles is lastiger als je moe bent…

Alles begint bij jezelf. 

En dat kan met kleine stapjes.
Vaker hulp vragen of accepteren.
Tijd voor jezelf vrij plannen. 

Ik ken mama’s die het ‘kookuurtje’ het meest stressvolle moment van de dag vonden. En die daarom ‘s ochtends een ovenschotel o.i.d. zijn gaan maken of verse maaltijden ophalen bij iets als ‘thuis afgehaald.nl’ ofzo. 

Je hoeft het niet allemaal zelf of alleen te doen.
Soms moet je een beetje uit de box denken.
Of een klein beetje loslaten 😉

Wat helpt, ook als je weinig tijd hebt, is om regelmatig korte momentjes te nemen om even echt te ontspannen en op te laden.

Vaak als we ontspannen, dan ontspannen we niet echt.
We staren naar een scherm, kijken Netflix of op een telefoon. Wat fijn en lekker en prima is natuurlijk.

Maar je kunt effectiever ontspannen en sneller opladen als je echt even je aandacht naar binnen richt zonder afleiding.

  • Even je ogen dicht doen op de WC en 10x diep en rustig naar je buik ademen
  • Ga eens douchen met het licht uit
  • 10 minuten op bed liggen en absoluut niets doen
  • Mediteren als dat iets is wat je fijn vindt
  • Of juist even een stevige wandeling of hardlopen als dat je ding is
  • Je favoriete muziek aanzetten en dansen in de kamer
  • Of er juist heel rustig naar liggen luisteren en het echt even laten binnenkomen

Momentjes waarin je je aandacht naar binnen richt en echt even met jezelf en bij jezelf bent. Even ademen en voelen. Even alles loslaten. Even terug naar je lichaam en uit je hoofd. 

Een weekje Hawaii is ook erg effectief 😉

6. Duidelijk zijn

Duidelijke grenzen zijn heel belangrijk voor kinderen. Vooral voor gevoelige kinderen en kinderen met een sterke wil. Duidelijke grenzen maken de overweldigende wereld meer voorspelbaar en veilig.

Dat zullen kinderen nooit zelf zeggen natuurlijk – elk kind wil graag altijd gewoon zijn zin krijgen 🙂 Maar dat betekent niet dat ze daar ook echt gelukkig van worden.

Wees duidelijk over afspraken en consequent in je grenzen.

Toegeven is soms heel verleidelijk, bijvoorbeeld als je moe bent of een boze bui wilt voorkomen.

Herinner jezelf eraan dat het prima is als je kind soms even boos, verdrietig of teleurgesteld wordt als jij ‘nee’ zegt. Dat is best begrijpelijk zelfs. Gevoelens kun je niet controleren en soms heb je een emotionele reactie. Dat is oké. 

Op de lange termijn is liefdevol duidelijk en consequent zijn makkelijker voor je kind en voor jezelf.

7. Luister naar je kind

Gevoelige kinderen krijgen heel veel mee. Meer dan je denkt. Soms neigen ze er naar om hun gevoelens te onderdrukken omdat het zo heftig voelt en willen ze er niet over praten.

Luisteren naar je kind en gevoelens of zorgen serieus nemen, helpt een kind om zich gezien een gehoord te voelen. Om zich begrepen te voelen. Goed verbonden. Veilig.

En het helpt bij een gezonde ontwikkeling van het zelfvertrouwen: Ik ben oké, mijn gevoelens zijn oké.

8. Autonomie en overleg

De tweede belangrijke emotionele behoefte van kinderen is autonomie. Het gevoel van controle en invloed hebben over je leven. Vooral kinderen met een sterke-wil hebben dat nog wat meer.

Kinderen die te weinig positieve invloed voelen op hun leven, gaan negatieve invloed proberen uit te oefenen: drukken op je knopjes, tegenwerken, weerstand, dwars doen, etc.

Laat je kind regelmatig zelf keuzes maken. Neem de mening van je kind serieus en geef soms wat ruimte en vrijheid. Zoek samen naar oplossingen of overleg over bijvoorbeeld de huisregels.

Je hoeft niet bang te zijn dat je kind over je heen gaat lopen. Dat is wanneer je niet duidelijk bent in je eigen grenzen of toegeeft als je kind dramt bijvoorbeeld. Het gaat er niet om dat je kind altijd zijn of haar zin krijgt of opeens zelf de regels mag maken.

Je kunt luisteren naar je kind. Je kind serieus nemen. Én heel duidelijk aangeven wat jij belangrijk vindt en wat echt niet anders kan of mag.

9. Geef genoeg vrije ruimte

Gevoelige kinderen hebben het meer dan andere kinderen nodig om regelmatig even bij te komen en helemaal niks te moeten.

Gewoon samen zijn zonder iets te hoeven en zonder dat er iets gevraagd of verwacht wordt van je kind.

Quality time met een ouder is belangrijk, maar ook gewoon even helemaal niks hoeven.

10. Leer je kind omgaan met prikkels en gevoelens

Je kunt vooral als je kind nog jong is veel doen als ouder. Maar uiteindelijk is het meest effectieve als je je kind zelf leert hoe het met bijvoorbeeld vervelende gevoelens, spanning, prikkels of vervelend situaties omgaat.

Hoe ouder je kind wordt hoe meer tijd je kind doorbrengt zonder jou.

Je kunt al jong beginnen met gevoelens benoemen als je kind die heeft: “Zo jij bent boos!”
En het helpt als je gevoelens ruimte kunt geven.

Dus niet:
“Ssssht, je hoeft niet te huilen”
“Hey, niet zo boos zijn!”

Maar gevoelens er laten zijn en benoemen dat ze oké zijn:
Het is oké als je even boos bent.
Het is oké als je verdrietig bent.
Wil je een knuffel of zal ik je even met rust laten?
Ik ben hier als je me nodig hebt.

(Een goede manier om kinderen te helpen prikkels los te laten is door te gronden. We hebben het daar uitgebreid over in de gratis masterclass: Hoogsensitief Kind. Klik hier als je die nog niet gezien hebt.)

Of vul hieronder je naam & e-mail in om hem gelijk te bekijken:

Masterclass Hoogsensitief Kind

Bekijk de gratis masterclass voor meer rust, balans & harmonie in huis.

Met 3 effectieve strategieën + een krachtige oefening voor meer rust en ontspanning in 5 minuten

Het is ontzettend behulpzaam als je kind zelf zijn of haar gevoelens leert herkennen.

En ook bijvoorbeeld aanvoelt wanneer spanning begint op te lopen. En weet wat je dan kan doen – voordat het doorslaat naar een heftige emotionele bui, of een kind niet meer goed tot rust kan komen.

Op school leren kinderen met hun hoofd.
Op sport over hun lichaam.
De focus is vaak in de buitenwereld.

Maar waar leren kinderen over hun binnenwereld?

Hoe je op een fijne manier omgaat met al die prikkels in de wereld en die intense gevoelens van binnen?

Dat is een van de belangrijkste dingen waar het FreeHappyKids-programma gevoelige kinderen bij helpt.

Op een speelse manier regelmatig even terugkomen bij jezelf en focussen op je binnenwereld.

We zijn in de westerse wereld niet zo goed met gevoelens.

We leren vooral om ze te onderdrukken:

Shhhht je hoeft niet te huilen
Hey, niet zo boos doen

Alsof vervelende gevoelens slecht zijn.

Maar gevoelens zijn niet rationeel.
En je kunt ze niet kiezen.

Tot op zekere hoogte kun je ze beïnvloeden, maar als jij met je verkeerde been uit bed stapt, vervolgens keihard je kleine teen stoot aan de deuropening en dan iemand aan je hoofd zeurt… dan helpt het vrij weinig om te zeggen: “Hey, niet zo boos doen!”

Bij mij zou dat vooral averechts werken 🙂

Iedereen heeft gevoelens en iedereen heeft soms vervelende gevoelens.

Je kunt ze onderdrukken…

Wat bij kinderen leidt tot boze uitbarstingen of andere emotionele buien, of bijvoorbeeld slecht in kunnen slapen, weerstand, niet meewerken, etc.

Of, je kunt ontdekken dat alle gevoelens oké zijn en hoe je er op een gezonde manier mee omgaat.

De eerste stappen om je kind daarbij te helpen leer je in mijn gratis Masterclass Hoogsensitief Kind

 

Liefs,
Leony

www.FreeHappyKids.com